وَالَّذِیْنَ

كَفَرُوْا

وَكَذَّبُوْا

بِاٰیٰتِنَاۤ

اُولٰٓىِٕكَ

اَصْحٰبُ

النَّارِ

خٰلِدِیْنَ

فِیْهَا ؕ

وَبِئْسَ

الْمَصِیْرُ

۟۠

    Ва онон, ки ба ягонагии Аллоҳ куфр варзиданд ва оёти Моро, ки паёмбарон ба далелҳои равшан овардаанд, дурӯғ шумориданд, он гурӯҳ аз аҳли оташанд. Дар он ҷовидонаанд ва ҷаҳаннам чи бад саранҷомест!¹