وَكَذَٰلِكَ

أَوۡحَيۡنَآ

إِلَيۡكَ

رُوحٗا

مِّنۡ

أَمۡرِنَاۚ

مَا

كُنتَ

تَدۡرِي

مَا

ٱلۡكِتَٰبُ

وَلَا

ٱلۡإِيمَٰنُ

وَلَٰكِن

جَعَلۡنَٰهُ

نُورٗا

نَّهۡدِي

بِهِۦ

مَن

نَّشَآءُ

مِنۡ

عِبَادِنَاۚ

وَإِنَّكَ

لَتَهۡدِيٓ

إِلَىٰ

صِرَٰطٖ

مُّسۡتَقِيمٖ

٥٢

Ана шунга ўхшаш, Биз сенга Ўз амримиздан бир руҳни ваҳий қилдик. Сен китоб нималигини ҳам, иймон нималигини ҳам идрок қилмас эдинг. Лекин, Биз уни бир нур қилдикки, у билан бандаларимиздан кимни хоҳласак ҳидоят қилурмиз. Албатта, сен тўғри йўлга ҳидоят қилурсан.¹