۞ وَمَا

كَانَ

لِبَشَرٍ

أَن

يُكَلِّمَهُ

ٱللَّهُ

إِلَّا

وَحۡيًا

أَوۡ

مِن

وَرَآيِٕ

حِجَابٍ

أَوۡ

يُرۡسِلَ

رَسُولٗا

فَيُوحِيَ

بِإِذۡنِهِۦ

مَا

يَشَآءُۚ

إِنَّهُۥ

عَلِيٌّ

حَكِيمٞ

٥١

   Ҳеҷ башареро насазад, ки Аллоҳ бо ӯ сухан гӯяд магар аз тариқи ваҳй ё аз паси парда ё ин ки Аллоҳ фариштаеро¹ бифиристад, то ба фармони Ӯ ҳар чӣ бихоҳад, ба ӯ ваҳй кунад. Ҳароина, Ӯ баландмартабаи бузург аст: дар зот, номҳо, сифатҳо ва афъолаш ва ҳама махлуқот дар баробари Ӯ сари таслим фурудоварандаанд ва дар тадбири умури халқаш ҳаким аст!²