وَمَا

كَانَ

لِبَشَرٍ

اَنْ

یُّكَلِّمَهُ

اللّٰهُ

اِلَّا

وَحْیًا

اَوْ

مِنْ

وَّرَآئِ

حِجَابٍ

اَوْ

یُرْسِلَ

رَسُوْلًا

فَیُوْحِیَ

بِاِذْنِهٖ

مَا

یَشَآءُ ؕ

اِنَّهٗ

عَلِیٌّ

حَكِیْمٌ

۟

Бирон одам учун Аллоҳ унга сўзлаши жоиз эмас, магар ваҳий-илҳом орқали, ё бирон парда-тўсиқ ортидан ёки бирон элчи-фаришта юбориб, ўша (фаришта Аллоҳнинг) изни-ихтиёри билан ўзи хоҳлаган нарсани ваҳий қилиши орқали (сўзлар). Албатта У юксак ва ҳикмат Эгасидир. ¹