فَإِنۡ

أَعۡرَضُواْ

فَمَآ

أَرۡسَلۡنَٰكَ

عَلَيۡهِمۡ

حَفِيظًاۖ

إِنۡ

عَلَيۡكَ

إِلَّا

ٱلۡبَلَٰغُۗ

وَإِنَّآ

إِذَآ

أَذَقۡنَا

ٱلۡإِنسَٰنَ

مِنَّا

رَحۡمَةٗ

فَرِحَ

بِهَاۖ

وَإِن

تُصِبۡهُمۡ

سَيِّئَةُۢ

بِمَا

قَدَّمَتۡ

أَيۡدِيهِمۡ

فَإِنَّ

ٱلۡإِنسَٰنَ

كَفُورٞ

٤٨

Ngunit kung umayaw sila, hindi Kami nagsugo sa iyo, [O Propeta Muḥammad,] sa kanila bilang mapag-ingat. Walang kailangan sa iyo kundi ang pagpapaabot [ng ipinag-utos]. Tunay na kapag nagpalasap Kami sa tao mula sa Amin ng isang awa ay natutuwa siya rito. Kung tatama sa kanila ang isang masagwang gawa dahil sa ipinauna ng mga kamay nila, tunay na ang tao ay mapagtangging magpasalamat.