وَجَزَٰٓؤُاْ

سَيِّئَةٖ

سَيِّئَةٞ

مِّثۡلُهَاۖ

فَمَنۡ

عَفَا

وَأَصۡلَحَ

فَأَجۡرُهُۥ

عَلَى

ٱللَّهِۚ

إِنَّهُۥ

لَا

يُحِبُّ

ٱلظَّٰلِمِينَ

٤٠

         Ва ҷазои ҳар бадӣ, бадие аст монанди он ва афзуда нашавад. Пас, касе, ки аз ситамгари худ афв кунад ва барои хушнудии Аллоҳ оштӣ кунад, муздаш бо Аллоҳ аст, албатта, Ӯ ситамкоронро дӯст надорад.¹