إِن

يَشَأۡ

يُسۡكِنِ

ٱلرِّيحَ

فَيَظۡلَلۡنَ

رَوَاكِدَ

عَلَىٰ

ظَهۡرِهِۦٓۚ

إِنَّ

فِي

ذَٰلِكَ

لَأٓيَٰتٖ

لِّكُلِّ

صَبَّارٖ

شَكُورٍ

٣٣

Агар Аллоҳ таоло бихоҳад, бодро сокин мегардонад, то [киштиҳо] бар паҳнаи дарё беҳаракат бимонанд. Ба ростӣ, дар ин [амр] барои ҳар шикебои сипосгузор нишонаҳоест