إِن

يَشَأۡ

يُسۡكِنِ

ٱلرِّيحَ

فَيَظۡلَلۡنَ

رَوَاكِدَ

عَلَىٰ

ظَهۡرِهِۦٓۚ

إِنَّ

فِي

ذَٰلِكَ

لَأٓيَٰتٖ

لِّكُلِّ

صَبَّارٖ

شَكُورٍ

٣٣

Агар (Аллоҳ) хоҳласа шамолни тўхтатиб қўюр, бас, улар (денгиз) устида (ҳеч қаёққа сузолмай) туриб қолурлар — Албатта бунда ҳар бир (балога) сабр қилгувчи, (Аллоҳнинг неъматларига) шукр қилгувчи учун оят-ибратлар бордир.