تَرَى

ٱلظَّٰلِمِينَ

مُشۡفِقِينَ

مِمَّا

كَسَبُواْ

وَهُوَ

وَاقِعُۢ

بِهِمۡۗ

وَٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

وَعَمِلُواْ

ٱلصَّٰلِحَٰتِ

فِي

رَوۡضَاتِ

ٱلۡجَنَّاتِۖ

لَهُم

مَّا

يَشَآءُونَ

عِندَ

رَبِّهِمۡۚ

ذَٰلِكَ

هُوَ

ٱلۡفَضۡلُ

ٱلۡكَبِيرُ

٢٢

[Дар рӯзи қиёмат] ситамгоронро аз дастовардашон ҳаросон мебинӣ ва [хоҳӣ дид, ки кайфари он корҳо] домангирашон аст, вале муъминони накукор дар боғҳои биҳиштанд, ҳар чи бихоҳанд, назди Парвардигорашон доранд. Фазлу бахшиши бузург ҳамин аст