فَلِذَٰلِكَ

فَٱدۡعُۖ

وَٱسۡتَقِمۡ

كَمَآ

أُمِرۡتَۖ

وَلَا

تَتَّبِعۡ

أَهۡوَآءَهُمۡۖ

وَقُلۡ

ءَامَنتُ

بِمَآ

أَنزَلَ

ٱللَّهُ

مِن

كِتَٰبٖۖ

وَأُمِرۡتُ

لِأَعۡدِلَ

بَيۡنَكُمُۖ

ٱللَّهُ

رَبُّنَا

وَرَبُّكُمۡۖ

لَنَآ

أَعۡمَٰلُنَا

وَلَكُمۡ

أَعۡمَٰلُكُمۡۖ

لَا

حُجَّةَ

بَيۡنَنَا

وَبَيۡنَكُمُۖ

ٱللَّهُ

يَجۡمَعُ

بَيۡنَنَاۖ

وَإِلَيۡهِ

ٱلۡمَصِيرُ

١٥

Kaya para roon ay mag-anyaya ka,[6] magpakatuwid ka gaya ng ipinag-utos sa iyo, huwag kang sumunod sa mga pithaya nila, at magsabi ka: “Sumampalataya ako sa pinababa ni Allāh na Aklat, at inutusan ako na magmakatarungan sa gitna ninyo. Si Allāh ay Panginoon namin at Panginoon ninyo. Ukol sa amin ang mga gawa namin at ukol sa inyo ang mga gawa ninyo. Walang katwiran sa pagitan namin at pagitan ninyo [para sa alitan]. Si Allāh ay kakalap sa pagitan natin. Tungo sa Kanya ang kahahantungan.” ¹