۞ شَرَعَ

لَكُم

مِّنَ

ٱلدِّينِ

مَا

وَصَّىٰ

بِهِۦ

نُوحٗا

وَٱلَّذِيٓ

أَوۡحَيۡنَآ

إِلَيۡكَ

وَمَا

وَصَّيۡنَا

بِهِۦٓ

إِبۡرَٰهِيمَ

وَمُوسَىٰ

وَعِيسَىٰٓۖ

أَنۡ

أَقِيمُواْ

ٱلدِّينَ

وَلَا

تَتَفَرَّقُواْ

فِيهِۚ

كَبُرَ

عَلَى

ٱلۡمُشۡرِكِينَ

مَا

تَدۡعُوهُمۡ

إِلَيۡهِۚ

ٱللَّهُ

يَجۡتَبِيٓ

إِلَيۡهِ

مَن

يَشَآءُ

وَيَهۡدِيٓ

إِلَيۡهِ

مَن

يُنِيبُ

١٣

Барои шумо дину оине муқаррар кард аз ҳамон гуна, ки ба Нӯҳ тавсия карда буд ва аз он чӣ бар ту ваҳй кардаем ва ба Иброҳиму Мӯсо ва Исо тавсия кардаем, ки динро барпой нигаҳ доред ва дар он фирқа-фирқа машавед. Таҳаммули он чӣ ба он даъват мекунед, бар мушрикон душвор аст. Худо ҳар киро хоҳад, барои пайғамбарии Худ интихоб мекунад ва ҳар киро ба ӯ бозгардад, ба Худ роҳ менамояд.