۞ شَرَعَ

لَكُم

مِّنَ

ٱلدِّينِ

مَا

وَصَّىٰ

بِهِۦ

نُوحٗا

وَٱلَّذِيٓ

أَوۡحَيۡنَآ

إِلَيۡكَ

وَمَا

وَصَّيۡنَا

بِهِۦٓ

إِبۡرَٰهِيمَ

وَمُوسَىٰ

وَعِيسَىٰٓۖ

أَنۡ

أَقِيمُواْ

ٱلدِّينَ

وَلَا

تَتَفَرَّقُواْ

فِيهِۚ

كَبُرَ

عَلَى

ٱلۡمُشۡرِكِينَ

مَا

تَدۡعُوهُمۡ

إِلَيۡهِۚ

ٱللَّهُ

يَجۡتَبِيٓ

إِلَيۡهِ

مَن

يَشَآءُ

وَيَهۡدِيٓ

إِلَيۡهِ

مَن

يُنِيبُ

١٣

(Эй мўминлар, Аллоҳ) сизлар учун ҳам диндан Нуҳга буюрган нарсани ва Биз сизга (яъни, Муҳаммад алайҳис-салоту вас-саломга) ваҳий қилган нарсани, (шунингдек) Биз Иброҳим, Мусо ва Ийсога буюрган нарсани — шариат (қонун) қилди, «Динни барпо қилинглар ва унда фирқа-фирқа бўлиб бўлинманглар!» (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), мушрикларга сиз даъват қилаётган нарса (яъни, ёлғиз Аллоҳга ибодат қилиш) зўр келди — оғирлик қилди. Аллоҳ у (динга) ҳидоят топиш учун Ўзи хоҳлаган кишиларни сайлар ва Унга (ёлғиз Аллоҳга) илтижо қиладиган кишиларни ҳидоят қилур. ¹