26. Surah Ash-Shu'ara, Albanian Translation

Këto janë ajete të librit të (të Kur’anit) qartë!

A mos do të mbysësh ti veten (Muhammed) pse ata nuk bëhen besimtarë?!

Silur të duam Ne, do të zbritnim një argument (mrekulli) nga qielli mbi ta, e që qafat e tyre do t’i rrinin përulur atij.

Atyre nuk u vjen asnjë këshillë e re nga Mëshiruesi, e që ata mos t’ia kthejnë shpinën.

Vërtet, ata përgënjeshtruan, por atyre do t’u vijë kobi i asaj me të cilën talleshin.

A nuk e shikuan ata tokën se sa shumë loje bimësh të dobishme bëmë të mbijnë në të?

Vërtet, në këto ka fakte (të forta), por megjithatë, shumica e tyre nuk kanë qenë besimtarë.

e s’ka dyshim se Zoti yt është Ai i Gjithfuqishmi (t’i ndëshkojë) po edhe i Mëshirshmi.

(Përkujto) Kur Zoti yt e thirri Musain: “Të shkosh te ai popull zullumqarë!”

Populli i faraonit, a nuk janë duke u frikësuar (dënimit)?

Ai (Musai) tha: “Zoti im, kam frikë se do të trajtojnë si gënjeshtarë.

Do të më shtrëngohet krahrori (shpirti) im dhe nuk do të më leshohet gjuha ime (të flas rrjedhshëm), anaj dërgoje (bëre pejgamber) Harunin.

Madje unë kam një faj ndaj tyre, e kam frikë se do të më mbysin (për hakmarrje)!”

Ai (All-llahu) tha: “Kurrsesi (nuk do të mbysin), po shkoni ju të dy me argumentet Tona. Ne jemi me ju vështrues tuaj (ju dëgjojmë dhe ju ndihmojmë).

Shkoni dhe faraonit thoni: “Ne jemi të dërguar nga Zoti i të gjitha botëve.

T’i lejosh beni israilët të vijnë me ne!”

Ai (faraoni) tha: “A nuk të rritëm ty si fëmijë në mesin e tonë, ku i kalove disa vjet të jetës sate.

Dhe ti e bëre atë punën tënde që e bëre, prra ti je mohues (i të mirave që t’i bëmë).

(Musai) Tha: “E bëra atë, atëherë kur isha i pavetëdijshëm.

Andaj, edhe ika prej jush kur u frikësova nga ju, e Zoti im më dhuroi dhe më bëri nga të dërguarit.

Më përmend atë të mirë që më bëre mua, e ti robërove beni israilët!”

(Faraoni) Tha: “E cili është ai zot i botëve (që ju dërgoj)?”

Ai i tha: “Zoti i qiejve dhe i tokës dhe ç’ka ndërmjet tyre, nëse bindeni!”

Ai (faraoni) atyre që ishin përreth, u tha: “A nuk e dëgjoni?!”

Ai (Musai) tha: “Zoti juaj dhe i prindërve tuaj të parë!”

(Faraoni) Tha: “Vërtet, i dërguari juaj që u është dërguar juve, me siguri është i çmendur!”

(Musai) Tha: “Zot i lindjes dhe i perëndimit dhe ç’ka ndërmjet tyr. po qe se kuptoni!”

(faraoni) Tha: “Nëse ti beson zot tjetër pos meje, do të gjendesh në mesin e të burgosurve!”

(Musai) Tha: “A edhe nëse të sjell ndonjë argument të qartë!”

Ai tha: “Sille pra, nëse thua të vërtetën?”

Atëherë, (Musai) e hodhi shkopin e vet, i cili u shndërrua në gjarpër të vërtetë.

Nxori dorën prej xhepit, kur qe, ajo në sy të shikuesve flakëronte nga bardhësia.

(faraoni) Parisë që e rrethonte, u tha: “Vërtet, ky qenka magjistar shumë i aftë!”

Që me magjinë e vet dëshiron t’ju dëbojë nga toka juaj, e ç’më propozoni mua?

Paria) Shtyje atë dhe vëlain e tij (çështjen e tyre) për më vonë, e ti dërgo nëpër qytete tubues.

Që t’i sjellin të gjithë magjistarët e dijshëm këtu.

Dhe, magjistarët u tubuan në kohën e ditës së caktuar.

Edhe popullit iu tha: “Ejani e tubohuni,

Ashtu që t’i përkrahin magjistarët, nëse ata triumfojnë”.

E kur erdhën magjistarët i thanë faaonit: “A do të ketë shpërblim për ne, nëse dalim ngadhnjimtarë?”

Ai tha: “Po, bile ju do të jeni atëherë prej më të afërmve!”

Musai atyre u tha: “Hidhnie atë që keni për ta hedhur!”

E ata i hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre duke thënë: “Për hir të madhërisë së faraonit, ne me sifuri do të jemi ngadhënjyes!”

Atëherë edhe Musai e hodhi shkopin e vet, i cili menjëherë gëltiset gjithë çka kishin improvizuar ata.

Atëherë magjistarët ranë në sexhde (u përulën).

E thanë: “Ne i besuam Zotit të botëve,

Zotit të Musait e të Harunit!”

Ai (faraoni) tha: “I besuat atij, para se t’ju lejoja unë?!” S’ka dyshim se ai (Musai) është prijësi juaj që ua mësoi juve magjinë, e keni për të marrë vesh më vonë. Unë do t’ua shkurtoi (do t’ua prejë) duart dhe këmbët tuaja të anës së kundër (klithi) dhe që të gjithëve do t’u gozhdoj”.

Ata (magjistarët) thanë: “S’ka rëndësi, ne kthehemi Zotit tonë,