رَبِّ

نَجِّنِي

وَأَهۡلِي

مِمَّا

يَعۡمَلُونَ

١٦٩

Баъд аз он Лут дуо карда гуфт: Эй Парвардигори ман, маро ва аҳламро аз оқибати амале, ки мекунанд, наҷот бидеҳ!»