تَتَجَافَىٰ

جُنُوبُهُمۡ

عَنِ

ٱلۡمَضَاجِعِ

يَدۡعُونَ

رَبَّهُمۡ

خَوۡفٗا

وَطَمَعٗا

وَمِمَّا

رَزَقۡنَٰهُمۡ

يُنفِقُونَ

١٦

Аз бистари хоб пахлӯҳояшон дур мемонад¹, Парвардигорашонро бо биму умед илтиҷо мекунанд, ки амалҳояшонро мақбули даргоҳаш кунад ва аз он ризқе, ки ба онҳо дар роҳи Аллоҳ додаем, садақа мекунанд.²