إِنَّمَا

يُؤۡمِنُ

بِـَٔايَٰتِنَا

ٱلَّذِينَ

إِذَا

ذُكِّرُواْ

بِهَا

خَرُّواْۤ

سُجَّدٗاۤ

وَسَبَّحُواْ

بِحَمۡدِ

رَبِّهِمۡ

وَهُمۡ

لَا

يَسۡتَكۡبِرُونَ ۩

١٥

Бизнинг оятларимизга фақат қачон у (оятлар) зикр қилинса, сажда қилган ҳолларида йиқиладиган ва кибр-ҳаво қилмаган ҳолларида ҳамду сано айтиш билан Парвардигорларини поклайдиган зотларгина иймон келтирурлар. ¹