وَلَوۡ

تَرَىٰٓ

إِذِ

ٱلۡمُجۡرِمُونَ

نَاكِسُواْ

رُءُوسِهِمۡ

عِندَ

رَبِّهِمۡ

رَبَّنَآ

أَبۡصَرۡنَا

وَسَمِعۡنَا

فَٱرۡجِعۡنَا

نَعۡمَلۡ

صَٰلِحًا

إِنَّا

مُوقِنُونَ

١٢

Kaş ki, günahkarları öz Rəbbi qarşısında başlarını aşağı dikərək: “Ey Rəbbimiz! Biz gördük və eşitdik. Bizi geri qaytar ki, saleh əməl edək. Həqiqətən də, biz yəqinliklə inandıq!”– (deyəndə) görəydin!