قَالُوٓاْ

إِنَّكُمۡ

كُنتُمۡ

تَأۡتُونَنَا

عَنِ

ٱلۡيَمِينِ

٢٨

   Пайравон ба пешвоёни худ гӯянд: «Албатта, шумо будед, ки моро гумроҳ мекардед ва аз ҷониби дину шариат пеши мо меомадед ва амрҳои динро ба мо нодуруст нишон медодед ва моро аз дин мегурезонидед ва ботилро барои мо зиннат медодед.¹