وَجَعَلُواْ

بَيۡنَهُۥ

وَبَيۡنَ

ٱلۡجِنَّةِ

نَسَبٗاۚ

وَلَقَدۡ

عَلِمَتِ

ٱلۡجِنَّةُ

إِنَّهُمۡ

لَمُحۡضَرُونَ

١٥٨

  Мушрикон миёни Аллоҳу малоикаҳо хешовандиро муқаррар карданд ва мегуфтанд, ки фариштагон духтарони Аллоҳ ҳастанд ва ҳамоно малоикаҳо медонанд, ки албатта, мушрикон рӯзи қиёмат барои азоб ҳозиркардашудагонанд.¹