يَٰٓأَيُّهَا

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

كُونُوٓاْ

أَنصَارَ

ٱللَّهِ

كَمَا

قَالَ

عِيسَى

ٱبۡنُ

مَرۡيَمَ

لِلۡحَوَارِيِّـۧنَ

مَنۡ

أَنصَارِيٓ

إِلَى

ٱللَّهِۖ

قَالَ

ٱلۡحَوَارِيُّونَ

نَحۡنُ

أَنصَارُ

ٱللَّهِۖ

فَـَٔامَنَت

طَّآئِفَةٞ

مِّنۢ

بَنِيٓ

إِسۡرَٰٓءِيلَ

وَكَفَرَت

طَّآئِفَةٞۖ

فَأَيَّدۡنَا

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

عَلَىٰ

عَدُوِّهِمۡ

فَأَصۡبَحُواْ

ظَٰهِرِينَ

١٤

Oh mga magtutuo, pagtabang (sa Kawsa) sa Allāh, sama niadtong si Hesus, ang anak ni Maria, miingon sa (iyang) mga tinon-an: "Kinsa ang akong mga katabang (sa Kawsa) sa Allāh?" Ang mga tinon-an miingon: "Kami mga katabang (sa Kawsa) sa Allāh." Busa ang usa ka pundok sa mga anak sa Israel mituo, ug ang laing pundok naglimod (sa Kamatuoran); ug (ang Allāh) mipalig-on niadtong mga mituo batok sa ilang mga kaaway, ug sila nahimong madaugon (pinakalabaw kanila).