أَوَلَمۡ

يَسِيرُواْ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

فَيَنظُرُواْ

كَيۡفَ

كَانَ

عَٰقِبَةُ

ٱلَّذِينَ

مِن

قَبۡلِهِمۡۚ

كَانُوٓاْ

أَشَدَّ

مِنۡهُمۡ

قُوَّةٗ

وَأَثَارُواْ

ٱلۡأَرۡضَ

وَعَمَرُوهَآ

أَكۡثَرَ

مِمَّا

عَمَرُوهَا

وَجَآءَتۡهُمۡ

رُسُلُهُم

بِٱلۡبَيِّنَٰتِۖ

فَمَا

كَانَ

ٱللَّهُ

لِيَظۡلِمَهُمۡ

وَلَٰكِن

كَانُوٓاْ

أَنفُسَهُمۡ

يَظۡلِمُونَ

٩

Wala ba sila makapanaw pinaagi sa kayutaan, ug (wala) makakita kong unsa ang katapusan niadtong nauna kanila? Sila mas kusgan kay sa kanila sa gahum, ug sila nagtikad sa kayutaan ug nagpalambo niini ug labaw pa kay sa ilang pagpalambo, ug didto miabut kanila ang ilang mga Mensahero uban sa tin-aw nga mga Pamatuod. Sa pagkatinuod, ang Allah dili dili makiangayon ngadto kanila, apan sila mao ang dili makatarunganon sa ilang mga kaugalingon (pinaagi sa paglapas sa mga Katungod sa ilang Magbuluhat).