فَٱصۡبِرۡ

إِنَّ

وَعۡدَ

ٱللَّهِ

حَقّٞۖ

وَلَا

يَسۡتَخِفَّنَّكَ

ٱلَّذِينَ

لَا

يُوقِنُونَ

٦٠

   Пас, сабр кун, эй Расул, аз озори қавмат, ки албатта, ваъдаи Аллоҳ ҳақ аст, ки туро бар онҳо пирӯз мегардонад. Ва ҳаргиз касоне, ки ба рӯзи охират имони яқин надоранд, туро хашмгин ва сабуксор накунанд.¹