قُلۡ

سِيرُواْ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

فَٱنظُرُواْ

كَيۡفَ

كَانَ

عَٰقِبَةُ

ٱلَّذِينَ

مِن

قَبۡلُۚ

كَانَ

أَكۡثَرُهُم

مُّشۡرِكِينَ

٤٢

  Эй Паёмбар, ба дуруғбаровардагони рисолатат бигӯ: «Дар замин бигардед ва ба чашми ибрат бингаред, ки оқибати кори пешиниён, (монанди қавми Нӯҳ, Од ва Самуд) ки аксари онҳо аз мушрикон буданд, чӣ гуна будааст».¹