ٱللَّهُ

ٱلَّذِي

خَلَقَكُمۡ

ثُمَّ

رَزَقَكُمۡ

ثُمَّ

يُمِيتُكُمۡ

ثُمَّ

يُحۡيِيكُمۡۖ

هَلۡ

مِن

شُرَكَآئِكُم

مَّن

يَفۡعَلُ

مِن

ذَٰلِكُم

مِّن

شَيۡءٖۚ

سُبۡحَٰنَهُۥ

وَتَعَٰلَىٰ

عَمَّا

يُشۡرِكُونَ

٤٠

Аллоҳ таоло аст, ки шуморо офарид ва рӯзӣ дод, он гоҳ шуморо мемиронад ва боз [дар қиёмат] зинда мекунад. Оё дар миёни шариконатон касе ҳаст, ки чизе аз ин [корҳо]-ро анҷом диҳад? Муназзаҳ аст Ӯ ва аз он чи бо Вай шарик месозанд, бартар аст