وَإِذَا

مَسَّ

ٱلنَّاسَ

ضُرّٞ

دَعَوۡاْ

رَبَّهُم

مُّنِيبِينَ

إِلَيۡهِ

ثُمَّ

إِذَآ

أَذَاقَهُم

مِّنۡهُ

رَحۡمَةً

إِذَا

فَرِيقٞ

مِّنۡهُم

بِرَبِّهِمۡ

يُشۡرِكُونَ

٣٣

Ҳангоме ки ба мардум [ранҷу] зиёне бирасад, зорикунон Парвардигорашонро мехонанд, сипас чун [Аллоҳ таоло] раҳмате аз ҷониби хеш ба онон бичашонад [ва гиреҳ аз корашон бикшояд], он гоҳ гурӯҳе аз онон ба Парвардигорашон ширк меоваранд