وَمِنۡ

ءَايَٰتِهِۦ

يُرِيكُمُ

ٱلۡبَرۡقَ

خَوۡفٗا

وَطَمَعٗا

وَيُنَزِّلُ

مِنَ

ٱلسَّمَآءِ

مَآءٗ

فَيُحۡيِۦ

بِهِ

ٱلۡأَرۡضَ

بَعۡدَ

مَوۡتِهَآۚ

إِنَّ

فِي

ذَٰلِكَ

لَأٓيَٰتٖ

لِّقَوۡمٖ

يَعۡقِلُونَ

٢٤

Ва аз нишонаҳои Ӯ [ин] аст, ки соиқаро барои биму умед нишонатон медиҳад ва аз осмон обе мефиристад ва заминро – пас аз хушкӣ ва хазонаш – бо он зинда месозад. Бе гумон, дар ин умур барои онон, ки меандешанд, нишонаҳое [аз қудрати Парвардигор] аст