وَمِنۡ

ءَايَٰتِهِۦٓ

أَنۡ

خَلَقَكُم

مِّن

تُرَابٖ

ثُمَّ

إِذَآ

أَنتُم

بَشَرٞ

تَنتَشِرُونَ

٢٠

   Ва яке аз нишонаҳои бузург ва камоли қудрати Аллоҳ ин аст, ки падари шумо Одам (алайҳиссаломро) аз хок биёфарид, то он гоҳ инсонҳои зиёде шудед ва ба ҳар сӯ пароканда гаштед.¹