أَفَمَنۡ

هُوَ

قَآئِمٌ

عَلَىٰ

كُلِّ

نَفۡسِۭ

بِمَا

كَسَبَتۡۗ

وَجَعَلُواْ

لِلَّهِ

شُرَكَآءَ

قُلۡ

سَمُّوهُمۡۚ

أَمۡ

تُنَبِّـُٔونَهُۥ

بِمَا

لَا

يَعۡلَمُ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

أَم

بِظَٰهِرٖ

مِّنَ

ٱلۡقَوۡلِۗ

بَلۡ

زُيِّنَ

لِلَّذِينَ

كَفَرُواْ

مَكۡرُهُمۡ

وَصُدُّواْ

عَنِ

ٱلسَّبِيلِۗ

وَمَن

يُضۡلِلِ

ٱللَّهُ

فَمَا

لَهُۥ

مِنۡ

هَادٖ

٣٣

Оё он [Парвардигоре], ки ҳоким бар ҳар кас ва [нозир бар] рафтору кирдори ӯст, [ба парастиш сазовортар аст ё бутҳои беҷон]? Ва [кофирон] барои Аллоҳ таоло шариконе қарор додаанд. Бигӯ: «Ононро ном баред». Оё [мехоҳед ба] ӯ дар бораи он чи дар замин аст ва ӯ намедонад хабар диҳед, ё фақат сухани сатҳие ва [беасос] мегӯед? [Чунин нест] балки барои касоне, ки куфр варзидаанд, найрангашон ороста шудааст ва аз роҳи [ҳақ] боздошта шудаанд ва ҳар киро Аллоҳ таоло гумроҳ гузорад, ҳидоятгаре нахоҳад дошт