أَفَمَنۡ

هُوَ

قَآئِمٌ

عَلَىٰ

كُلِّ

نَفۡسِۭ

بِمَا

كَسَبَتۡۗ

وَجَعَلُواْ

لِلَّهِ

شُرَكَآءَ

قُلۡ

سَمُّوهُمۡۚ

أَمۡ

تُنَبِّـُٔونَهُۥ

بِمَا

لَا

يَعۡلَمُ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

أَم

بِظَٰهِرٖ

مِّنَ

ٱلۡقَوۡلِۗ

بَلۡ

زُيِّنَ

لِلَّذِينَ

كَفَرُواْ

مَكۡرُهُمۡ

وَصُدُّواْ

عَنِ

ٱلسَّبِيلِۗ

وَمَن

يُضۡلِلِ

ٱللَّهُ

فَمَا

لَهُۥ

مِنۡ

هَادٖ

٣٣

   Оё он зоте, ки бар ҳамаи мардум ва аъмолашон нозир аст, монанди бутон аст? Барои Аллоҳ онон аз рӯи нодониашон шариконе қарор доданд, ки онро ибодат мекунанд. Бигӯ эй Паёмбар: «Ном ва сифатҳои он бутонро зикр кунед ва намеёбед дар сифатҳояшон чизеро, ки ононро лоиқи ибодат гардонад. Оё Аллоҳро аз он чи ки дар замин огоҳ нест, хабар медиҳед, ё ба суханони беҳуда фирефта мешавед?» Балки дар назари кофирон шайтон амалашонро зиннат дода ва онҳоро аз роҳи рост бероҳа кардааст. Ва ҳар киро Аллоҳ гумроҳ кунад, ҳеҷ роҳнамое надорад! ¹