وَلَوۡ

أَنَّ

قُرۡءَانٗا

سُيِّرَتۡ

بِهِ

ٱلۡجِبَالُ

أَوۡ

قُطِّعَتۡ

بِهِ

ٱلۡأَرۡضُ

أَوۡ

كُلِّمَ

بِهِ

ٱلۡمَوۡتَىٰۗ

بَل

لِّلَّهِ

ٱلۡأَمۡرُ

جَمِيعًاۗ

أَفَلَمۡ

يَاْيۡـَٔسِ

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُوٓاْ

أَن

لَّوۡ

يَشَآءُ

ٱللَّهُ

لَهَدَى

ٱلنَّاسَ

جَمِيعٗاۗ

وَلَا

يَزَالُ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُواْ

تُصِيبُهُم

بِمَا

صَنَعُواْ

قَارِعَةٌ

أَوۡ

تَحُلُّ

قَرِيبٗا

مِّن

دَارِهِمۡ

حَتَّىٰ

يَأۡتِيَ

وَعۡدُ

ٱللَّهِۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

لَا

يُخۡلِفُ

ٱلۡمِيعَادَ

٣١

Ва [ҳатто] агар Қуръоне буд, ки кӯҳҳо аз [ҳайбати] он ба ҳаракат дармеомад ва замин пора-пора мешикофт ё мурдагон аз [тиловати] он ба сухан дармеомаданд, [боз ҳам кофирон имон намеоварданд]. Амри [тадбири ҷаҳон ва нузули муъҷизот] аз они Аллоҳ таоло аст. Оё касоне, ки имон овардаанд, намедонанд, ки агар Аллоҳ таоло мехост, ҳатман, ҳамаи мардумро ҳидоят мекард? Ва касоне, ки куфр варзиданд, пайваста ба [сазои] он чи кардаанд, гирифтори мусибати кӯбандае мешаванд ё [азоби илоҳӣ] наздики хонаҳояшон фуруд меояд ё [саранҷом] ваъдаи Аллоҳ таоло фаро мерасад. Бе тардид, Аллоҳ таоло хилофи ваъда намекунад