لَهُۥ

مُعَقِّبَٰتٞ

مِّنۢ

بَيۡنِ

يَدَيۡهِ

وَمِنۡ

خَلۡفِهِۦ

يَحۡفَظُونَهُۥ

مِنۡ

أَمۡرِ

ٱللَّهِۗ

إِنَّ

ٱللَّهَ

لَا

يُغَيِّرُ

مَا

بِقَوۡمٍ

حَتَّىٰ

يُغَيِّرُواْ

مَا

بِأَنفُسِهِمۡۗ

وَإِذَآ

أَرَادَ

ٱللَّهُ

بِقَوۡمٖ

سُوٓءٗا

فَلَا

مَرَدَّ

لَهُۥۚ

وَمَا

لَهُم

مِّن

دُونِهِۦ

مِن

وَالٍ

١١

Ӯ [Аллоҳ таоло] фариштагоне дорад, ки ҳамвора [бандаи] Ӯро аз пешорӯ ва аз пушти сараш ба фармони Аллоҳ таоло ҳифз мекунанд. Бе гумон, Аллоҳ таоло ҳол [ва сарнавишти накуи] ҳеҷ қавмеро тағйир намедиҳад, магар он ки онон он чиро, ки дар дилҳояшон доранд, дигаргун созанд [ва муртакиби гуноҳ шаванд]. Ва ҳангоме ки Аллоҳ таоло барои қавме [гирифторӣ ва] бадӣ бихоҳад, ҳеҷ чиз монеаш нахоҳад шуд ва онон ҷуз [Зоти поки] Ӯ ҳеҷ корсозе надоранд