وَلَا

یَاْتَلِ

اُولُوا

الْفَضْلِ

مِنْكُمْ

وَالسَّعَةِ

اَنْ

یُّؤْتُوْۤا

اُولِی

الْقُرْبٰی

وَالْمَسٰكِیْنَ

وَالْمُهٰجِرِیْنَ

فِیْ

سَبِیْلِ

اللّٰهِ ۪ۖ

وَلْیَعْفُوْا

وَلْیَصْفَحُوْا ؕ

اَلَا

تُحِبُّوْنَ

اَنْ

یَّغْفِرَ

اللّٰهُ

لَكُمْ ؕ

وَاللّٰهُ

غَفُوْرٌ

رَّحِیْمٌ

۟

Ий мөэминнәр, сездән һичкем якын кардәшләренә, мескеннәргә һәм Аллаһ ризасы өчен диннең дөрес җиренә күчеп килгәннәргә мал бирмәскә, ярдәм итмәскә ант итмәсен, бәлки кимчелекләрен гафу итегез вә хаталарын кичерегез, Аллаһу тәгаләнең үзегезне ярлыкавын әллә сөймисезме? Аллаһ белеп ярлыкаучы вә белеп рәхмәт итүче.