يَٰٓأَيُّهَا

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُوٓاْ

إِذَا

ضَرَبۡتُمۡ

فِي

سَبِيلِ

ٱللَّهِ

فَتَبَيَّنُواْ

وَلَا

تَقُولُواْ

لِمَنۡ

أَلۡقَىٰٓ

إِلَيۡكُمُ

ٱلسَّلَٰمَ

لَسۡتَ

مُؤۡمِنٗا

تَبۡتَغُونَ

عَرَضَ

ٱلۡحَيَوٰةِ

ٱلدُّنۡيَا

فَعِندَ

ٱللَّهِ

مَغَانِمُ

كَثِيرَةٞۚ

كَذَٰلِكَ

كُنتُم

مِّن

قَبۡلُ

فَمَنَّ

ٱللَّهُ

عَلَيۡكُمۡ

فَتَبَيَّنُوٓاْۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

كَانَ

بِمَا

تَعۡمَلُونَ

خَبِيرٗا

٩٤

Эй касоне, ки имон овардаед, ҳангоме ки дар роҳи Аллоҳ таоло [барои ҷиҳод] раҳсипор шудед, [паҳлуҳои корро хуб] баррасӣ кунед ва ба касе, ки изҳори сулҳу ислом намуд, нагӯед: "Ту муъмин нестӣ", то [битавонед ӯро бикушед ва ғаноиму] сармояи нопойдори дунёро ба даст оваред, зеро ғаниматҳои бисёре [барои шумо] назди Аллоҳ таоло аст. Шумо низ қаблан инчунин будед [ва имонатонро пинҳон мекардед], сипас Аллоҳ таоло бар шумо миннат ниҳод [ва ҳидоят шудед]. Бинобар ин, ба дурустӣ баррасӣ кунед, [чаро ки] бе тардид, Аллоҳ таоло ба он чи анҷом медиҳед, огоҳ аст