وَلَوۡ

أَنَّا

كَتَبۡنَا

عَلَيۡهِمۡ

أَنِ

ٱقۡتُلُوٓاْ

أَنفُسَكُمۡ

أَوِ

ٱخۡرُجُواْ

مِن

دِيَٰرِكُم

مَّا

فَعَلُوهُ

إِلَّا

قَلِيلٞ

مِّنۡهُمۡۖ

وَلَوۡ

أَنَّهُمۡ

فَعَلُواْ

مَا

يُوعَظُونَ

بِهِۦ

لَكَانَ

خَيۡرٗا

لَّهُمۡ

وَأَشَدَّ

تَثۡبِيتٗا

٦٦

     Ва агар бар онҳо (яъне мунофиқоне ки ҳукми тоғутро бар ҳукми Аллоҳ бартар доштанд) воҷиб мегардондем, ки хештанро бикушед, ё аз сарзаминҳоятон берун биравед, ҷуз шумораи андаке аз онҳо чунин намекарданд ва агар он чиро мекарданд, ки ба он панд дода мешаванд ҳамоно барои онон беҳтар ва устувортар менамуд.