فَلَا

وَرَبِّكَ

لَا

یُؤْمِنُوْنَ

حَتّٰی

یُحَكِّمُوْكَ

فِیْمَا

شَجَرَ

بَیْنَهُمْ

ثُمَّ

لَا

یَجِدُوْا

فِیْۤ

اَنْفُسِهِمْ

حَرَجًا

مِّمَّا

قَضَیْتَ

وَیُسَلِّمُوْا

تَسْلِیْمًا

۟

Amma, xeyr! (Ya Rəsulum!) Rəbbinə and olsun ki, onlar öz aralarında baş verən ixtilaflarda səni hakim (münsif) tə’yin etməyincə və verdiyi hökmlərə görə özlərində bir sıxıntı duymadan sənə tam bir itaətlə boyun əyməyincə, (həqiqi surətdə) iman gətirmiş olmazlar.