وَمَآ

أَرۡسَلۡنَا

مِن

رَّسُولٍ

إِلَّا

لِيُطَاعَ

بِإِذۡنِ

ٱللَّهِۚ

وَلَوۡ

أَنَّهُمۡ

إِذ

ظَّلَمُوٓاْ

أَنفُسَهُمۡ

جَآءُوكَ

فَٱسۡتَغۡفَرُواْ

ٱللَّهَ

وَٱسۡتَغۡفَرَ

لَهُمُ

ٱلرَّسُولُ

لَوَجَدُواْ

ٱللَّهَ

تَوَّابٗا

رَّحِيمٗا

٦٤

Биз қай бир пайғамбарни юборган бўлсак, фақат Аллоҳнинг изни-иродаси билан унга итоат қилинсин, деб юборганмиз. Агар улар (шайтондан ҳукм сўраб боришлари билан) жонларига жабр қилган пайтларида дарҳол сизнинг олдингизга келиб, Аллоҳдан мағфират сўраганларида ва Пайғамбар ҳам улар учун мағфират сўраганида эди, Аллоҳнинг тавбаларни қабул қилгувчи, меҳрибон эканлигини топган бўлур эдилар.