فَكَیْفَ

اِذَاۤ

اَصَابَتْهُمْ

مُّصِیْبَةٌ

بِمَا

قَدَّمَتْ

اَیْدِیْهِمْ

ثُمَّ

جَآءُوْكَ

یَحْلِفُوْنَ ۖۗ

بِاللّٰهِ

اِنْ

اَرَدْنَاۤ

اِلَّاۤ

اِحْسَانًا

وَّتَوْفِیْقًا

۟

Пас, чи гуна аст, ки вақте ба [сазои] корҳои бадашон мусибате ба онон мерасад, назди ту меоянд ва ба Аллоҳ таоло савганд ёд мекунанд, ки: "Манзури мо [аз додхоҳӣ назди дигарон чизе] ҷуз некӣ ва тавофуқ [миёни тарафайн] набудааст"?