يَٰٓأَيُّهَا

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

لَا

تَقۡرَبُواْ

ٱلصَّلَوٰةَ

وَأَنتُمۡ

سُكَٰرَىٰ

حَتَّىٰ

تَعۡلَمُواْ

مَا

تَقُولُونَ

وَلَا

جُنُبًا

إِلَّا

عَابِرِي

سَبِيلٍ

حَتَّىٰ

تَغۡتَسِلُواْۚ

وَإِن

كُنتُم

مَّرۡضَىٰٓ

أَوۡ

عَلَىٰ

سَفَرٍ

أَوۡ

جَآءَ

أَحَدٞ

مِّنكُم

مِّنَ

ٱلۡغَآئِطِ

أَوۡ

لَٰمَسۡتُمُ

ٱلنِّسَآءَ

فَلَمۡ

تَجِدُواْ

مَآءٗ

فَتَيَمَّمُواْ

صَعِيدٗا

طَيِّبٗا

فَٱمۡسَحُواْ

بِوُجُوهِكُمۡ

وَأَيۡدِيكُمۡۗ

إِنَّ

ٱللَّهَ

كَانَ

عَفُوًّا

غَفُورًا

٤٣

Эй касоне, ки имон овардаед, дар ҳоли мастӣ ба намоз наистед, то замоне, ки бидонед чи мегӯед ва [ҳамчунин] ҳангоме ки ҷунуб ҳастед, то ғусл накардаед, ба намоз [ва масҷид] наздик нашавед, магар он ки раҳгузар бошед. Ва агар бемор ё мусофир будед, ё яке аз шумо аз макони қазои ҳоҷат омад ё бо занон омезиш кардед ва [барои вузу ё ғусл] об наёфтаед, пас, [бояд] бо хоки пок таяммум кунед, [ба ин равиш, ки] чеҳра ва дастҳоятонро [бо он] маҳс намоед. Бе гумон, Аллоҳ таоло бахшояндаи омурзгор аст