وَاٰتُوا

النِّسَآءَ

صَدُقٰتِهِنَّ

نِحْلَةً ؕ

فَاِنْ

طِبْنَ

لَكُمْ

عَنْ

شَیْءٍ

مِّنْهُ

نَفْسًا

فَكُلُوْهُ

هَنِیْٓـًٔا

مَّرِیْٓـًٔا

۟

Ва маҳрияи занонро ба унвони ҳадя [ва фаризаи илоҳӣ] бо хушдилӣ ба онон бидиҳед. Пас, агар онон чизе аз онро бо ризояти хотир ба шумо бахшиданд, онро хушу гуворо бихӯред