اَلرِّجَالُ

قَوّٰمُوْنَ

عَلَی

النِّسَآءِ

بِمَا

فَضَّلَ

اللّٰهُ

بَعْضَهُمْ

عَلٰی

بَعْضٍ

وَّبِمَاۤ

اَنْفَقُوْا

مِنْ

اَمْوَالِهِمْ ؕ

فَالصّٰلِحٰتُ

قٰنِتٰتٌ

حٰفِظٰتٌ

لِّلْغَیْبِ

بِمَا

حَفِظَ

اللّٰهُ ؕ

وَالّٰتِیْ

تَخَافُوْنَ

نُشُوْزَهُنَّ

فَعِظُوْهُنَّ

وَاهْجُرُوْهُنَّ

فِی

الْمَضَاجِعِ

وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ

فَاِنْ

اَطَعْنَكُمْ

فَلَا

تَبْغُوْا

عَلَیْهِنَّ

سَبِیْلًا ؕ

اِنَّ

اللّٰهَ

كَانَ

عَلِیًّا

كَبِیْرًا

۟

Ирләр хатынга әдәп, тәрбия бирмәк өчен Каимнәрдер. Аллаһ мәхлукләрне кайберләрен кайберләреннән артык кылу белән, ирләр гакылда, куәттә хатыннардан өстен булды һәм малларын хатыннарга инфак кылу белән дә ирләрнең дәрәҗәсе өстендер. Изге хатыннар Аллаһуга һәм ирләренә итагать итәрләр, ирләре өйдә булмаганда Аллаһ саклавы белән малларын һәм үзләрен сакларлар, һичбер хыянәткә бармаслар. Әгәр хатыннарыгыз итагатьсез булып азуларыннан курыксагыз, яки берәр яман эшләрен белсәгез, аларны вәгәзьләгез, итагатьсезләргә Аллаһуның ачуы һәм ґәзабы бар икәнлеген белдерегез. Вәгәзьләгәннән соң төзәлмәсәләр, түшәкләрендә ялгыз калдырыгыз, ягъни якынлык кылмагыз. Моннан соң да төзәлмәсәләр, аларга сугыгыз. (Бу җәза аларга: фарыз гамәлләрне үтәмәсәләр, яки берәр хәрам эшне эшләсәләр тиешледер.) Әгәр хатыннарыгыз сезгә итагать итсәләр, яки явызлыкларыннан соң төзәлсәләр, алар зарарына юл эзләмәгез, ягъни хаксыз җәберләмәгез. Әлбәттә, Аллаһ бөек һәм олы булды.