ٱلرِّجَالُ

قَوَّٰمُونَ

عَلَى

ٱلنِّسَآءِ

بِمَا

فَضَّلَ

ٱللَّهُ

بَعۡضَهُمۡ

عَلَىٰ

بَعۡضٖ

وَبِمَآ

أَنفَقُواْ

مِنۡ

أَمۡوَٰلِهِمۡۚ

فَٱلصَّٰلِحَٰتُ

قَٰنِتَٰتٌ

حَٰفِظَٰتٞ

لِّلۡغَيۡبِ

بِمَا

حَفِظَ

ٱللَّهُۚ

وَٱلَّٰتِي

تَخَافُونَ

نُشُوزَهُنَّ

فَعِظُوهُنَّ

وَٱهۡجُرُوهُنَّ

فِي

ٱلۡمَضَاجِعِ

وَٱضۡرِبُوهُنَّۖ

فَإِنۡ

أَطَعۡنَكُمۡ

فَلَا

تَبۡغُواْ

عَلَيۡهِنَّ

سَبِيلًاۗ

إِنَّ

ٱللَّهَ

كَانَ

عَلِيّٗا

كَبِيرٗا

٣٤

Мардон бар занон сарпарасту нигаҳбонанд, ба хотири он ки Аллоҳ таоло бархе аз эшонро бар бархе бартарӣ додааст ва [низ] ба хотири он ки аз амволи хеш [барои занон] харҷ мекунанд. Пас, занони солеҳ, [ононад, ки ҳам аз Аллоҳ таоло ва ҳам аз шавҳаронашон] фармонбардоранд [ва] ба поси он чи Аллоҳ таоло [барояшон] ҳифз кардааст [асрору ҳуқуқи шавҳарони худро] дар ғайби [онон] ҳифз мекунанд. Ва [эй шавҳарон] ба заноне, ки аз нофармониашон бим доред, панду андарз диҳед, [агар фармонбардор нашуданд] дар бистар аз эшон дурӣ кунед [ва агар таъсир накард], ононро [тавре, ки озор набинанд] бизанед. Пас, агар аз шумо итоат карданд, ҳеҷ роҳе [барои баҳонаҷӯӣ ва сарзаниш] бар онҳо маҷӯед [ва бидонед, ки] ба ростӣ, Аллоҳ таоло баландмартабаи бузург аст