وَمَنْ

لَّمْ

یَسْتَطِعْ

مِنْكُمْ

طَوْلًا

اَنْ

یَّنْكِحَ

الْمُحْصَنٰتِ

الْمُؤْمِنٰتِ

فَمِنْ

مَّا

مَلَكَتْ

اَیْمَانُكُمْ

مِّنْ

فَتَیٰتِكُمُ

الْمُؤْمِنٰتِ ؕ

وَاللّٰهُ

اَعْلَمُ

بِاِیْمَانِكُمْ ؕ

بَعْضُكُمْ

مِّنْ

بَعْضٍ ۚ

فَانْكِحُوْهُنَّ

بِاِذْنِ

اَهْلِهِنَّ

وَاٰتُوْهُنَّ

اُجُوْرَهُنَّ

بِالْمَعْرُوْفِ

مُحْصَنٰتٍ

غَیْرَ

مُسٰفِحٰتٍ

وَّلَا

مُتَّخِذٰتِ

اَخْدَانٍ ۚ

فَاِذَاۤ

اُحْصِنَّ

فَاِنْ

اَتَیْنَ

بِفَاحِشَةٍ

فَعَلَیْهِنَّ

نِصْفُ

مَا

عَلَی

الْمُحْصَنٰتِ

مِنَ

الْعَذَابِ ؕ

ذٰلِكَ

لِمَنْ

خَشِیَ

الْعَنَتَ

مِنْكُمْ ؕ

وَاَنْ

تَصْبِرُوْا

خَیْرٌ

لَّكُمْ ؕ

وَاللّٰهُ

غَفُوْرٌ

رَّحِیْمٌ

۟۠

Ва ҳар як аз шумо аз лиҳози молӣ тавоноии издивоҷ бо занони озодаи муъминро надорад, пас, бо канизакони боимоне, ки дар ихтиёри шумо [ё дигар мусулмонон] ҳастанд [издивоҷ кунад]. Ва Аллоҳ таоло ба имонатон донотар аст. [Шумо ва онон] Ҳамагӣ аз ҷинси якдигаред [ва бо якдигар баробаред], пас, бо иҷозати сарпарасташон бо онон издивоҷ кунед ва маҳрияҳояшонро ба таври писандида ба эшон бидиҳед, [ба шарти он ки] покдоман бошанд на зинокор ва на [дар зумраи] касоне, ки пинҳонӣ [барои худ] дӯст мегиранд. Он гоҳ чун издивоҷ карданд, агар муртакиби зино шуданд, пас, муҷозоташон [панҷоҳ тозиёна, яъне] нисфи муҷозоти занони озод аст. Ин [иҷозати издивоҷ бо канизон] барои касе аз шумост, ки аз олоиш ба гуноҳ битарсад, ва [-ле дар мавриди издивоҷ бо канизон] агар шикебоӣ [ва покдоманӣ] пеша кунед, бароятон беҳтар аст ва Аллоҳ таоло омурзандаи меҳрубон аст