۞ وَٱلۡمُحۡصَنَٰتُ

مِنَ

ٱلنِّسَآءِ

إِلَّا

مَا

مَلَكَتۡ

أَيۡمَٰنُكُمۡۖ

كِتَٰبَ

ٱللَّهِ

عَلَيۡكُمۡۚ

وَأُحِلَّ

لَكُم

مَّا

وَرَآءَ

ذَٰلِكُمۡ

أَن

تَبۡتَغُواْ

بِأَمۡوَٰلِكُم

مُّحۡصِنِينَ

غَيۡرَ

مُسَٰفِحِينَۚ

فَمَا

ٱسۡتَمۡتَعۡتُم

بِهِۦ

مِنۡهُنَّ

فَـَٔاتُوهُنَّ

أُجُورَهُنَّ

فَرِيضَةٗۚ

وَلَا

جُنَاحَ

عَلَيۡكُمۡ

فِيمَا

تَرَٰضَيۡتُم

بِهِۦ

مِنۢ

بَعۡدِ

ٱلۡفَرِيضَةِۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

كَانَ

عَلِيمًا

حَكِيمٗا

٢٤

Занони шавҳардор [бар шумо ҳароманд], магар заноне, ки [канизатон ҳастанд ва шумо] молики онҳо шудаед. [Ин] Фаризаи илоҳист, ки бар шумо муқаррар доштааст ва ғайр аз инҳо [ки гуфта шуд], бароятон ҳалол аст, дар ҳоле ки покдоманӣ меварзед ва зинокор нестед, бо амволи худ [занони дигарро] талаб кунед. Пас, он заноне, ки [ба издивоҷ даровардед ва] аз онон ком гирифтед, бояд маҳрияашонро ба унвони фаризае ба онон бидиҳед ва дар мавриди он чи баъд аз таъйини маҳрия [дар мавриди бешу ками он] бо якдигар тавофуқ мекунед, гуноҳе бар шумо нест. Бе гумон, Аллоҳ таоло донои ҳаким аст