حُرِّمَتۡ

عَلَيۡكُمۡ

أُمَّهَٰتُكُمۡ

وَبَنَاتُكُمۡ

وَأَخَوَٰتُكُمۡ

وَعَمَّٰتُكُمۡ

وَخَٰلَٰتُكُمۡ

وَبَنَاتُ

ٱلۡأَخِ

وَبَنَاتُ

ٱلۡأُخۡتِ

وَأُمَّهَٰتُكُمُ

ٱلَّٰتِيٓ

أَرۡضَعۡنَكُمۡ

وَأَخَوَٰتُكُم

مِّنَ

ٱلرَّضَٰعَةِ

وَأُمَّهَٰتُ

نِسَآئِكُمۡ

وَرَبَٰٓئِبُكُمُ

ٱلَّٰتِي

فِي

حُجُورِكُم

مِّن

نِّسَآئِكُمُ

ٱلَّٰتِي

دَخَلۡتُم

بِهِنَّ

فَإِن

لَّمۡ

تَكُونُواْ

دَخَلۡتُم

بِهِنَّ

فَلَا

جُنَاحَ

عَلَيۡكُمۡ

وَحَلَٰٓئِلُ

أَبۡنَآئِكُمُ

ٱلَّذِينَ

مِنۡ

أَصۡلَٰبِكُمۡ

وَأَن

تَجۡمَعُواْ

بَيۡنَ

ٱلۡأُخۡتَيۡنِ

إِلَّا

مَا

قَدۡ

سَلَفَۗ

إِنَّ

ٱللَّهَ

كَانَ

غَفُورٗا

رَّحِيمٗا

٢٣

[Издивоҷ бо ин афрод] Бар шумо ҳаром шудааст: модару духтар ва хоҳару амма ва холаву духтари бародару духтари хоҳар, модаре, ки ба шумо шир додааст ва хоҳари разоӣ ва модари зану духтари ҳамсаре, ки [он духтар] дар хонаи шумо парвариш ёфтааст ва бо он ҳамсар ҳамбистар шудаед – вале агар бо он зан омезиш накардаед, гуноҳе нест [ки бо духтараш издивоҷ кунед] – ҳамчунин, ҳамсари писаратон, ки аз пушти худатон аст ва издивоҷ бо ду хоҳар [низ бар шумо ҳаром аст], магар он чи [аз ин навъ издивоҷ, ки дар замони ҷоҳилият рух дода ва] бахшида шудааст, [чаро ки] бе тардид, Аллоҳ таоло омурзандаи меҳрубон аст