اِنَّمَا

التَّوْبَةُ

عَلَی

اللّٰهِ

لِلَّذِیْنَ

یَعْمَلُوْنَ

السُّوْٓءَ

بِجَهَالَةٍ

ثُمَّ

یَتُوْبُوْنَ

مِنْ

قَرِیْبٍ

فَاُولٰٓىِٕكَ

یَتُوْبُ

اللّٰهُ

عَلَیْهِمْ ؕ

وَكَانَ

اللّٰهُ

عَلِیْمًا

حَكِیْمًا

۟

  Ба дурустӣ Аллоҳ тавбаи касонеро қабул мекунад, ки аз рӯи нодонӣ кори бад анҷом медиҳанд, сипас зуд тавба мекунанд, пас Аллоҳ тавбаи эшонро қабул мекунад ва Аллоҳ ба халқи худ доно ва дар тадбиру тақдираш бо ҳикмат аст. ¹