فَبِمَا

نَقۡضِهِم

مِّيثَٰقَهُمۡ

وَكُفۡرِهِم

بِـَٔايَٰتِ

ٱللَّهِ

وَقَتۡلِهِمُ

ٱلۡأَنۢبِيَآءَ

بِغَيۡرِ

حَقّٖ

وَقَوۡلِهِمۡ

قُلُوبُنَا

غُلۡفُۢۚ

بَلۡ

طَبَعَ

ٱللَّهُ

عَلَيۡهَا

بِكُفۡرِهِمۡ

فَلَا

يُؤۡمِنُونَ

إِلَّا

قَلِيلٗا

١٥٥

Пас, ба [сазои] паймоншиканишон ва инкорашон нисбат ба оёти Аллоҳ таоло ва куштори ноҳаққи онон [аз] паёмбарон [лаънаташон кардем] ва [ба хотири ин] суханашон, ки: "Дилҳои мо [ҷойи сухани ҳақ нест ва] пӯшида аст", балки Аллоҳ таоло ба хотири куфрашон бар дилҳояшон муҳр задаст. Бинобар ин ҷуз андаке имон намеоваранд