یٰۤاَیُّهَا

الَّذِیْنَ

اٰمَنُوْا

لَا

تَتَّخِذُوا

الْكٰفِرِیْنَ

اَوْلِیَآءَ

مِنْ

دُوْنِ

الْمُؤْمِنِیْنَ ؕ

اَتُرِیْدُوْنَ

اَنْ

تَجْعَلُوْا

لِلّٰهِ

عَلَیْكُمْ

سُلْطٰنًا

مُّبِیْنًا

۟

   Эй касоне, ки имон овардаед, ба ҷои мӯъминон кофиронро дӯст магиред. Оё коре мекунед, ки барои Аллоҳ ба зиёни худ ҳуҷҷате ошкор падид оред? (Ва ин оят баёнкунандаи он аст, ки Аллоҳ ҳеҷ касеро пеш аз ин ки ҳуҷҷат ва далел бар ӯ омода шавад, азоб намедиҳад.) ¹