وَإِنِ

ٱمۡرَأَةٌ

خَافَتۡ

مِنۢ

بَعۡلِهَا

نُشُوزًا

أَوۡ

إِعۡرَاضٗا

فَلَا

جُنَاحَ

عَلَيۡهِمَآ

أَن

يُصۡلِحَا

بَيۡنَهُمَا

صُلۡحٗاۚ

وَٱلصُّلۡحُ

خَيۡرٞۗ

وَأُحۡضِرَتِ

ٱلۡأَنفُسُ

ٱلشُّحَّۚ

وَإِن

تُحۡسِنُواْ

وَتَتَّقُواْ

فَإِنَّ

ٱللَّهَ

كَانَ

بِمَا

تَعۡمَلُونَ

خَبِيرٗا

١٢٨

Ва агар зане аз носозгорӣ ё рӯйгардонии шавҳараш бим дошт, пас, бар он ду нафар гуноҳе нест, ки бо [сарфи назар аз бархе ҳуқуқ ва вазоиф] бо якдигар оштӣ кунанд. Ва оштӣ беҳтар [аз талоқ] аст ва [-ле тамаъ ва] бухл нафсҳоро фаро гирифтааст [ва ҳеҷ кас аз ҳаққи хеш намегузарад] ва агар некӣ кунед ва парҳезкорӣ пеша созед, ҳатман, Аллоҳ таоло ба он чи анҷом медиҳед, огоҳ аст