وَیَسْتَفْتُوْنَكَ

فِی

النِّسَآءِ ؕ

قُلِ

اللّٰهُ

یُفْتِیْكُمْ

فِیْهِنَّ ۙ

وَمَا

یُتْلٰی

عَلَیْكُمْ

فِی

الْكِتٰبِ

فِیْ

یَتٰمَی

النِّسَآءِ

الّٰتِیْ

لَا

تُؤْتُوْنَهُنَّ

مَا

كُتِبَ

لَهُنَّ

وَتَرْغَبُوْنَ

اَنْ

تَنْكِحُوْهُنَّ

وَالْمُسْتَضْعَفِیْنَ

مِنَ

الْوِلْدَانِ ۙ

وَاَنْ

تَقُوْمُوْا

لِلْیَتٰمٰی

بِالْقِسْطِ ؕ

وَمَا

تَفْعَلُوْا

مِنْ

خَیْرٍ

فَاِنَّ

اللّٰهَ

كَانَ

بِهٖ

عَلِیْمًا

۟

Ва [эй паёмбар, мусулмонон] аз ту дар бораи занон назархоҳӣ мекунанд; Бигӯ: "Аллоҳ таоло дар бораи онон фатво медиҳад ва дар он чи аз китоб [Қуръон] бар шумо хонда мешавад, [низ] омадааст, ки [ҳукми Ӯ] дар бораи духтарони ятиме, ки ҳаққи муқаррарашон [аз маҳрияи ворис]-ро намепардозед ва майл ба издивоҷ бо онон надоред [ва аз рӯйи тамаъ дар амволашон ононро аз издивоҷ манъ мекунед] ва [ҳамчунин, дастураш дар мавриди] кӯдакони нотавон [ин аст], ки: "Дар ҳаққи ятимон ба адлу инсоф бикӯшед" ва ҳар он чи аз некиҳо, ки анҷом медиҳед, Аллоҳ таоло ба он огоҳ аст