وَمَن

يَكۡسِبۡ

خَطِيٓـَٔةً

أَوۡ

إِثۡمٗا

ثُمَّ

يَرۡمِ

بِهِۦ

بَرِيٓـٔٗا

فَقَدِ

ٱحۡتَمَلَ

بُهۡتَٰنٗا

وَإِثۡمٗا

مُّبِينٗا

١١٢

  Ва ҳар кӣ хато ё гуноҳе кунад, он гоҳ бегуноҳеро ба он гуноҳ айбдор созад, албатта, барои туҳматаш гуноҳи ошкоро бар дӯши худ гирифтааст.